เป็นไปได้มั้ยที่คนเราจะกลัวความรู้สึกดีๆ  ที่อยู่ในรูปแบบที่เราไม่คุ้นเคย

ในวิธีการหรือขึ้นตอนที่"ใหม่"

ที่เรายังไม่ค่อยเข้าใจ และเต็มไปด้วยคำถาม

แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ยัง "รู้สึกดี" กับมัน

 

 

 

 

และเราก็สับสน ว่าสิ่งนั้นทำให้เรารู้สึกดีจริงรึเปล่า

ถ้ามันดี ทำไมมันช่างทำให้เราสับสน อ่อนไหว เต็มไปด้วยคำถาม ความไม่แน่นอน

และสิ่งที่เรานิยามไม่ได้

 

 

 

 

 

สำหรับคนที่เชื่อในการเปลีี่ยนแปลง แต่ก็รักในความแน่นอนอย่างฉัน

คำถามเหล่านี้ เป็นสิ่งที่ฉันตอบไม่ได้

 

ไม่ใ่ช่ไม่เข้าใจ

 

แต่ก็ัยังคงกระอักกระอ่วนใจ กังวลล่วงหน้ากับสิ่งต่างๆนานาที่มันยังไม่เกิด

และคนคิดมากอย่างฉันก็ไม่สามารถกล่อมตัวเองให้โฟกัสกับปัจจุบันที่ยัง"ดีอยู่" ได้อย่างสนิทใจนัก

 

ฉันเรียนรู้ และทำความเข้าใจกับสิ่งต่างๆ

ฉันให้เวลากับสิ่งที่ต้องใช้เวลา

 

แต่ฉันไม่ใช่นักรอคอยที่อดทน และแบกรับความเสี่ยงได้มากนักเลย..

 

ฉันเชื่อและเข้าใจในความเปลี่ยนแปลง แต่ฉันก็หลงรักความแน่นอนมั่นคงในอุดมคตินั้นมากเหลือเกิน จนบ่อยครั้งฉันก็แอบหวังว่าความแน่นอนที่ไม่มีอยู่จริงนั้นอาจจะเกิดขึ้นกับฉันได้บ้าง

 

 

 

วันนี้ฉันทำในสิ่งที่ขัดแย้งกับ"ความรู้สึก(ดี)"ของตัวเอง ด้วยความหวาดกลัวและกังวลต่อความไม่มั่นคงทั้งหลาย

แต่สุดท้าย ฉันเองก็ยังคงอึดอัด กระวนกระวาย

และไม่แน่ใจว่าจะผ่านมันไปได้เลย

 

 

หรือจริงๆแล้วมันจะเป็นความขัดแย้งเดิมๆ ระหว่างสิ่งที่เรียกว่า "เหตุผล" กับ "ความรู้สึก"

ซึ่งถ้าเป็นเรื่องนั้น ก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนที่ขัดแย้งในตัวเองมาตลอดชีวิตอย่างฉัน

ว่าจะ "เลือก" เชื่อ และทำตามสิ่งใดระหว่างสองสิ่งนี้

ในเวลา และสถานการณ์ที่เหมาะสม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.